Zo af en toe wil ik graag wat inzicht hebben. En om mijn leven wat te vereenvoudigen maak ik me af en toe schuldig aan grove simplificaties. Vandaar dat ik een indeling van mijn medemensen bedacht in categorieŽn die verband houden met hun maatschappelijke nut.

Ik ging daarbij uit van de levensbehoeftes van de mens. Aangezien alle mensen moeten eten, zijn de boeren, landbouwers en vissers de belangrijksten. Omdat zij gereedschappen nodig hebben komen de technici daarna, en omdat al dat voedsel niet zomaar naar mensen komt zijn de vervoerders ook erg belangrijk. Verder moet het eten bereid en klaargemaakt worden. En kijk eens aan, de mens heeft te eten. Omdat we ook graag een dak met al zijn voorzieningen boven ons hoofd willen hebben, zijn er bouwers nodig. Ook moet de boel onderhouden worden. Wederom zijn het de technici die deze klus klaren. De kinderen moeten verzorgd en opgevoed (opgeleid) worden waarvoor verzorgers en onderwijzers nodig zijn.

Wel, wel ... onze leefgemeenschap krijgt al aardig vorm. We hebben nu dus een eenvoudig dorp met al zijn ambachtslieden. In hun eerste levensbehoefte kan voorzien worden. Alle volgende beroepen zijn niet primair meer en zijn slechts mogelijk omdat er een overschot is aan eten, ruimte en tijd. Natuurlijk laten we onze medemensen nooit aan hun lot over en zorgen we voor ze als dat nodig is. Ziekenverzorgers en geneeskundigen zijn daarbij zeer nodig.

En omdat al die nijvere mensen op hun tijd ontspanning en vermaak nodig hebben is er horeca en toerisme. Ook stellen we kunstenaars en kunstenmakers aan die het dorp gezellig en mooi maken. Laat me eens denken, wat willen de mensen in dit dorp nog meer? En om de vooruitgang te dienen kunnen we wat wetenschappelijke onderzoekers aanstellen.

Omdat ik niets meer verder kan bedenken aan productieve inbrengende ambachten blijven er slechts nog de onbekwamen en mee-eters over. Kinderen, zieken en ouden van dagen, kunnen aan al die productiviteit niet deelnemen omdat zij daartoe niet bekwaam genoeg zijn. Kinderen zijn hierin een groep apart, omdat zij nodig zijn om de mens te doen overleven. De rest van de onbekwamen worden slechts getolereerd vanuit liefdadigheid.

Onder de groep van de mee-eters zit een apart soort, de oplichters. Dit zijn lieden die zich voordoen als belangrijk, en zij vinden dat zij dienovereenkomstig ook beloond moeten worden. De oplichter is een inventief man die het voortdurend slim moet spelen om de ander zijn belangrijkheid te doen geloven. Worden zij niet geloofd dan deinzen zij er vaak niet voor terug om gebruik te maken van machtsmiddelen om dit af te dwingen. Ik geloof dat ik er nu zo'n beetje ben: een ieder in zijn eigen categorie. Wanneer ik met dit lijstje echter om me heen kijk, dan is het behoorlijk schrikken. Poeh, wat lopen er dan veel oplichters rond. Zou het daarom komen dat er zoveel lelijkheid is, en dat de verkeerde mensen het meeste geld verdienen en waarom de natuur zo vreselijk misbruikt wordt?

Ik geloof niet dat mijn wereld er aangenamer op geworden is met mijn lijstje. Heb ik iets over het hoofd gezien, of doet het er allemaal niet zo toe wat je wel of niet doet?

Surfer

WIJSHEID IN EEN NOTEDOP